Ortograficzna masakra

Będąc internautą od ponad 8 lat, na co dzień mam kontakt z ludźmi z całego kraju. Z różnych regionów, w różnym wieku, zajmujących się różnymi profesjami. W większości są to ludzie młodzi – studenci, a czasem uczniowie. Każdy internauta ma także pośredni kontakt z innymi biorąc udział w dyskusjach w Usenecie czy też na forach. Zauważyliście jak większość polskich internautów pisze po polsku?

Na pierwszy ogień pójdzie ortografia. Nie jest to mocna strona internautów. Pomijam już fakt pomijania polskich znaków diakrytycznych (co jest coraz rzadsze wśród młodych), ale „żeby” nie pisze się przez „rz”. Dosyć strasznie wyglądają wyniki z pewnego zapytania w googlach – „(…) spośród około 654,000 dla zapytania wogule„. W takich wynikach królują oczywiście komentarze z różnych serwisów, fora dyskusyjne oraz blogi – tam, gdzie jest najwięcej młodzieży. Jeszcze kilka lat temu piętnowano takie pisanie, szczególnie w Usenecie. Teraz – piętnujących jest zbyt mało jak na ogrom dysortografików. Każdy z nich oczywiście jest w stanie poświadczyć to kwitkiem z poradni. Kwitkiem propagującym lenistwo językowe. Po co na lekcjach polskiego dyktanda, skoro i tak połowa uczniów ma teraz takie zaświadczenie?

Secundo – interpunkcja. To, moim zdaniem, największa zmora internautów. Napisanie jednego zdania bez żadnych znaków przestankowych jeszcze od biedy można znieść. Ale napisanie całego posta na forum czy też blogu, składającego się z wielu zdań, jednym ciągiem? Masakra! Jeśli próbowaliście kiedyś przeczytać taki wpis – wiecie o czym mówię.

Czy wogule sa tu jacys chłopacy bo ja tak to mam do nich pytanie znaczy do was czy wy lubicie plastikowe lalki barbie z tipsami z głupia gadtka i z kilogramem tapety na gębie pytam sie tak z ciekawosci

Po trzecie – pisanie pseudoslangiem. Czy też zauważyliście, że internet ostatnio jest pełen sweeeeet ziomali, koffanych pshyjaciooł i innych smoków wawelskich? Tak, oto przyszłość naszego narodu! Może ktoś kiedyś napisze na ten temat pracę dyplomową?

Na koniec zostawiam perełkę:

Hey moooOye słJthaśNe looodzJsqA! Wjem, JsH DAwno nJe pJsauAM, za co FAS barDZo, baRdZ psHepraAasham. Na peFFno TEnsQnNnjLjścJE, Ay NOł DaTh (ale shpAn NJe? Ingljsh zJoOOom).

W sHQoOouC Spox, moYA śReDnJA tho 5.2. CjEsHYTHa sJem praaffdA MOye QOfffANe ZJomooOSje.
ALE, Jaq wjAdOmO Ocenq NjE soM NAywashnjeeeeEysheE. WasHNIeYSh SOm sprAfYyYy sERDooOShqOfFe, o tAQ, tHaQ, JA jeSTeM pAan Tjq-TTTAq, a zEeeGAr tho muy ZnaQ. Ło thaq, BBbbBARdZOOo llloooOBbbbJam ThOOOO OGloNdAć.
ALlllLeEe DO sedna SprAwY psHEFFfoDzonc….. Z DaweedQjeM coraAAZ dzJwNJeY. CzYshbb on mnjEe ooOOnjQAł? NJEDaaaaafFNo FfFcjałAm moooo poDaaaarowAććć F prEsENCje QfJotqj, QtóR ZeeEEerFfauAmMmM fFF mOJM ogróDq,, OTshyYwJścjE z QoshONQam i zJeMjoN,,,,, a On mYy na tHo pOwJedzJał, sHE ooooofsHeEem, bardDZo SjEm cjesHy, alE presenTH nje mOshE psHyYonć. I jaqoś THAq… pOLAsU gdzjEśśśśś sOOby i JOosH gggggoOOoo nJE fjdZJAłaM. ŁEeeEeee…….
Mammm thErAS DołoooOSjaaaaa co jestH bArdZo nIe słjthAśNe i źLe rOB na ceReN. NaAaa dooofFOooo podThShyMoOoyOm mnje jEdynjE WaSH sujt QoOooMmMEntHAaShYKj.
DzJENqyeM WaM z cAłEGO seRdoosHqa!

Jakiś komentarz? Bo mi powoli wszystko opada…

Prawdziwi programiści

VIM najlepszy! O tak! Po co nam zorganizowane środowisko programistyczne „wszystko-w-jednym”, skoro możemy sobie go sami stworzyć z pojedynczych elementów? W końcu programista to nie byle jaki człowiek – potrafi wszystko!

gdbPo co Prawdziwemu Programiście jakieś środowisko IDE z wbudowanym debuggerem? Przecież najwygodniejszym sposobem jest skompilowanie programu z opcją -g i przejście do gdb. Tam ładnie krok po kroku widzimy jak program działa. Piszemy komendy, które bardzo łatwo zapamiętać i dostajemy to co chcemy na ekranie. Co? Że poprzednia wartość zniknęła z ekranu? Przecież możemy sobie go przesunąć! Mamy też bardzo wygodną historię ostatnio wklepywanych stu dwudziestu pięciu poleceń, dzięki której możemy szybko powtórzyć wcześniej wpisywaną komendę. Możemy też zobaczyć wartość naszej zmiennej – wystarczy tylko wpisać komendę. Oczywiście na bieżąco nie możemy śledzić jej zmian, ale od czego jest historia? Kilka strzałek w górę i już możemy wyświetlić nową zawartość zmiennej. Nie widzimy większego kontekstu kodu źródłowego? Możemy przecież przełączyć się między konsolami… albo wylistować kod w oknie debuggera. Znowu nie widzimy poprzednich wyników? Oj, żaden problem – to tylko 3 ekrany powyżej. A jak komuś się nie podoba, to może sobie w historii poszukać i jeszcze raz wyświetlić to co chce. Które to było polecenie w historii?

vim
W dodatku VIM w prosty sposób pozwala na pisanie skryptów, którymi można np. podczepić do niego kompilator. Wystarczy tylko wklepać polecenie. Potem ładnie przełączamy się na kolejną konsolę i odpalamy debuggera. To takie proste i wygodne. A nie jakieś lamerskie wciskanie ctrl+f9 czy innych takich.

Prawdziwy Programista, jeśli czegoś mu potrzeba, sam to sobie napisze. Od podstaw. No bo lamerzy tego nie potrafią i wolą skorzystać z gotowych rozwiązań. A fe! Prawdziwy Programista nie czuje się zmęczony, gdy po kilku dniach i nocach szukania błędów w swoim silniku do wyświetlania scen z lamerskiego 3D Studio, w końcu program je poprawnie wyświetla. W tym czasie Zenek odpoczywa na wakacjach ze swoją dziewczyną. A to lamer! Skorzystał z darmowego gotowca! Prawdziwy Programista nigdy nie będzie sfrustrowany, gdy następnego dnia silnik mu się wysypie. A tam! Najwyżej nie prześpi kolejnej nocy. W końcu tekstowy debugger jest de best!

Na studiach uczą Prawdziwie Programistycznego podejścia. Ansi C to podstawa. Czysta konsola to podstawa. Midnight Commander zabroniony (przecież jest dla lamerów). Ileż radości daje znalezienie jednej niedomkniętej klamry czy też niepostawionego średnika. Student musi znać podstawy. W końcu pracodawca będzie od niego tych podstaw wymagał. Tak jak tworzenia od podstaw pięć tysięcy trzysta sześćdziesiątego szóstego silnika do wyświetlania scen z 3D Studio czy też programu do mnożenia macierzy.

Przejaskrawiam? Tak.

Mam nadzieję na jakiekolwiek komentarze 😉